دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران ادب عربی 2251 -9238 8 1 2016 05 21 Function of the Element of Tautology and its aesthetics in contemporary Arabic poetry (By Surveying The Case Badr Shaker Sayyab's Poetry) کارکرد عنصر تکرار و زیبایی آن در شعر نو (مورد پژوهی شعر بدر شاکر سیّاب) 1 18 60168 10.22059/jalit.2016.60168 FA حشمت الله زارعی کفایت دانشگاه بین المللی،دانشجوی دکتری عربی عبدالعلی آل بویه لنگرودی عضو هیأت علمی زبان و ادبیات عربی دانشگاه بین المللی امام خمینی Journal Article 2013 10 30 Abstract <br />In this research, we try to examine the methods of tautology in modern poetry by studying the poems of Badr Shaker Sayyab. The research method is descriptive and analytical, and collection of data is written in the library.Tautology is the basic element of internal music of a poem. It is also one of the important elements in Defamiliarization among artists. The basic rule in tautology is making connections between meanings of the poem and enabling a strong bond with other elements and parts of it. One of the most sensible traits of the new poetry (blank verses) in Arabic literature is the element of tautology; therefore it can be called as one of the innovation methods of contemporary poetry.Badr shaker Sayab is an inventive poet who frequently utilizes tautology in sentences in his poems. Some of the functions of tautology in his poetry include increasing internal music, highlighting political and social subjects, illustrating the pictures and emphasizing on internal feelings of the poet. در این جستار، سعی شده عنصر تکرار در شعر نو با تکیه بر اشعار بدر شاکر سیّاب بررسی شود. شیوة پژوهش، توصیفی- تحلیلی و شیوة جمع آوری داده‌ها، کتابخانه­ای است. تکرار، محور اساسی موسیقی درونی شعر و یکی از عوامل مهم آشنایی زدایی در نظر صورتگرایان به شمار می­رود. قاعدة اساسی در تکرار آن است که در خدمت معنای شعر باشد و ارتباط محکم و دقیقی با دیگر اجزای شعر داشته باشد. یکی از بارزترین ویژگی­های شعر نو در ادبیات عربی، عنصر تکرار است؛ به طوری که می­توان آن را یکی از شیوه­های نوآوری در شعر معاصر، دانست. بدر شاکر سیّاب، شاعر نوپردازی است که در شعر خود بیشتر از تکرارِ جمله بهره برده است. تقویت موسیقی درونی، برجسته ­سازی مضامین سیاسی- اجتماعی، دیداری کردن تصاویر و تاکید بر حسّ درونی شاعر، از جمله کارکردهای تکرار در شعر اوست. https://jalit.ut.ac.ir/article_60168_64bfcabd766a973ba467edd3d2e3ead8.pdf