دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران ادب عربی 2251 -9238 9 1 2017 08 23 The Narcissism in Ahmad al-sāfi al-Najaf's Poetry خودشیفتگی (نارسیسیسم) در شعر احمد الصافی النجفی 73 92 64296 10.22059/jalit.2017.122118.611253 FA کمال باغجری استادیار گروه زبان و ادبیات عربی پردیس فارابی دانشگاه تهران مهدی ترکشوند استادیار گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی دانشگاه سید جمال الدین اسدآبادی Journal Article 2016 04 19   <span style="font-family: 'Times New Roman','serif';">The psychological concept of self-fascination, aka narcissism, is a highly vivid display in the poems of Ahmad al-Sāfi al-Najafi. The spread of this concept in Sāfi’s poems is due to the sufferings in his life, especially during childhood. This article attempts to provide a vivid definition of narcissism while evaluating its emerging factors in al-Sāfi al-Najafi’s character and literary works, and yet examining this concept in multiple layers in his poetry. Focusing on descriptive-analytical approach, authors of this research have thoroughly approached four different layers of narcissism concept in his poetry and have studied relevant samples to each one. These four layers are respectively labeled as: Egoism or individual narcissism, Narcissism against ordinary folks, Narcissism against other poets, and Narcissism against critics. The purpose of this category has been to provide a psychological framework for analyzing the intensity of the reaction of Sāfi’s egotistical character to several levels of heterogeneity with the outside world. Accordingly, the poet’s self-fascination increases parallel to the audience’s disagreement surge.</span> مفهوم روان‌شناختی خودشیفتگی یا نارسیسیسم جلوه‌ای بسیار آشکار و پربسامد در اشعار احمد الصافی النجفی (شاعر عراقی معاصر) دارد. ظهور و گستردگی این مفهوم در شعر صافی تاحدزیادی معلول زندگی پرافت‌وخیز و مشقت‌بار وی، به‌ویژه در دوران کودکی است. این جستار تلاش می‌کند ضمن ارائة تعریفی گویا از مفهوم خودشیفتگی و تحلیل عوامل ظهور آن در شخصیّت و ادبیات صافی، سطوح متعدد این مفهوم را در اشعار وی واکاوی کند. بر این اساس، نگارندگان این پژوهش چهار سطح مختلف از مفهوم خودشیفتگی را در شعر وی رصد کرده‌ و نمونه‌های مرتبط با هر یک را مورد مطالعه قرار داده‌اند. این چهار سطح به‌ترتیب عبارت‌اند از: مفاخره یا خودشیفتگی فردی، خودشیفتگی در برابر مردم عادی، خودشیفتگی در برابر شاعران دیگر، و خودشیفتگی در برابر منتقدان. این دسته‌بندی، با هدف ارائة چارچوبی روان‌شناختی برای تحلیلِ شدت واکنش شخصیّت خودشیفتة صافی به سطوح مختلفی از ناهمگونی با جهان بیرون بوده است. براساس این دسته‌بندی، شاعر به‌موازاتِ تشدیدِ مخالفتِ مخاطب، سطح خودشیفتگیِ خود را افزایش می‌دهد. https://jalit.ut.ac.ir/article_64296_c7c93c62350b90207ca046edb1c1d771.pdf