نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 استاد گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده علوم انسانی ، دانشگاه بوعلی سینا ، همدان، ایران.
2 دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات عربی دانشگاه بوعلی سینا، همدان ایران.
چکیده
انسان از زبان برای ارتباط و انتقال اندیشه بهره می گیرد و اهداف و اغراض خود را در قالب آن ساختاربندی می کند. پراگماتیک یا کاربردشناسی، کاربردهای ارتباطی زبان را در درجه نخست اهمیت قرار می دهد. یکی از کاربردهای زبان، متقاعد کردن مخاطب است که با تکیه بر تکنیک های برهانورزی تحقق می یابد. این تکنیک ها، ساخت نحوی جمله ها را تحت تأثیر قرار می دهد. در میان نظریه های نوین دستوری، نحو کارکردگرای سیمون دیک و به تبعیت از او احمد المتوکل، تحت تأثیر پراگماتیک، رویکرد کاربردی به ساختار جمله ها دارد و نقش و اهداف کاربردشناختی آن را مد نظر قرار می دهد. پژوهش حاضر که با روش توصیفی تحلیلی سامان یافته، به دنبال آن است که کیفیت کارکرد احتجاجی مؤلفه های نحو کارکردگرا را مورد بررسی قرار دهد و میزان برهمکنشی که این مؤلفه ها با تکنیک های برهان ورزی را مشخص کند که برای نیل به این هدف، نامۀ سی و یکم نهج البلاغه را به عنوان پیکره پژوهش انتخاب نموده است. برآیند پژوهش نشان داد که کانون پرسشی در این نامه با شگرد استفهام همپوشانی دارد و راهبردی برای نهادینه کردن باور در ذهن مخاطب است. کانون تکمیلی در سخن امام (ع) با استشهاد کلامی متناسب است و سازوکاری برای گسترش افق معنایی مخاطب و ترغیب او به عمل است. زنجیره کانونی، مشابه پیوستار کاربردشناختی است که این تکنیک، مراتب برهانی را از دیدگاه امام (ع) درجه بندی می کند. همچنین کانون مقابله از ره گذر فرآیند کانونی سازی، زمینه برهان ورزی کلام و تثبیت استدلال را فراهم می نماید. افزوده های وجهی در کلام امام (ع) نیز با توجه به درجه تعهد ایشان نسبت به وقوع رخداد، در تقویت یا تضعیف گزارۀ استدلالی نقش دارند
کلیدواژهها
موضوعات
عنوان مقاله [English]
Argumentative Techniques in the Thirty-First Letter of Nahj al-Balagha Based on Components of Functional Grammar
نویسندگان [English]
- Seyyed Mehdi Masboogh 1
- Fereshteh Shahin 2
1 Professor of Arabic Language and Literature Department, Faculty of Humanities, Bu-Ali Sina University, Hamedan, Iran
2 Ph.D. graduate from the Department of Arabic Language and Literature, Faculty of Humanities, Bu-Ali Sina University, Hamedan, Iran
چکیده [English]
Humans utilize language for communication and the transmission of thought, structuring their objectives and intentions within its framework. Pragmatics, or the study of language use, prioritizes the communicative functions of language. One such function is persuasion, achieved through argumentative techniques that influence the syntactic structure of sentences. Among modern grammatical theories, Simon Dik’s Functional Grammar, later adopted by Ahmad al-Mutawakkil, adopts a pragmatic approach to sentence structure, emphasizing the pragmatic roles and communicative goals of linguistic elements. This descriptive-analytical study investigates the interplay between argumentative techniques and components of Functional Grammar in the Thirty-First Letter of Nahj al-Balagha. The findings reveal that the interrogative focus in the letter overlaps with rhetorical questioning, serving as a strategy to internalize beliefs in the audience’s mind. The complementary focus aligns with textual citations, functioning as a mechanism to expand the audience’s semantic horizon and encourage action. The focal chain resembles a pragmatic continuum, grading the hierarchical levels of argumentation from Imam Ali’s (AS) perspective. Additionally, contrastive focus, through focalization, establishes the groundwork for argumentation and stabilizes reasoning. Modal adjuncts in Imam Ali’s (AS) discourse, reflecting his commitment to the occurrence of events, play a role in reinforcing or weakening argumentative propositions
کلیدواژهها [English]
- Functional Grammar
- Simon Dik
- Ahmad al-Mutawakkil
- Pragmatics
- Argumentation
- Nahj al-Balagha
)