نگاه وحی به شاعر، با تکیه بر سوره شعراء

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه تهران ـ پردیس فارابی

2 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث

چکیده

آیات 224-226 سورة شعراء به شاعرانی پرداخته که پیروی گمراهان از آنان، سرگردانی در هر کوی و برزن و سخن بدون عمل را از ویژگی­های آنان برشمرده است. این آیات شریفه برای برخی، این شبهه را به وجود آورده است که در قرآن شاعران نکوهش شده­اند و با شعر و شاعری مخالفت شده است. این پژوهش، به بررسی و نقد این شبهه و پاسخ به این سؤال می­پردازد که نظر صحیح قرآن در مورد شاعران چیست؟ توجه به تخصیص آیة پایانی سورة شعراء، فضای سیاه شعر در زمان نزول، شعر به عنوان گونه­ای از کلام، بزرگداشت شاعران در احادیث پیامبر (ص) و امامان معصوم علیهم­السلام و همچنین بدست دادن تفسیر صحیح از آیات مورد بحث، مؤلفه­هایی هستند که نگارندگان به منظور روشن شدن بحث به آنها پرداخته­اند.
حاصل کلام اینکه قرآن نه تنها شاعران را به صورت موجبة کلیه نکوهش نمی­کند، بلکه رسالت­های مهمی نیز برای آنها قرار داده که از جملة آنها سرودن اشعار با درون­مایه­های توحیدی، موعظه و دعوت مردم به حق است.

کلیدواژه‌ها