فصلنامه انتظار دارد تمامی آثار ارسالی، آثاری اصیل و منتشرنشده باشند که همزمان برای هیچ نشریه دیگری ارسال نشدهاند. ارسال همزمان یک مقاله یا مقالههایی با محتوای اساساً مشابه به چندین نشریه، رفتاری غیراخلاقی تلقی شده و غیرقابل قبول است. با این حال، برخی اشکال ارائه عمومیِ قبلی معمولاً مجاز هستند و مانع از پذیرش مقاله نمیشوند، مشروط بر اینکه نویسنده شفافیت کامل داشته باشد و در هنگام ارسال مقاله، موارد قبلی را افشا کند.
موارد مجاز انتشار قبلی
اشکال زیر از انتشار قبلی بهطور کلی قابل قبول هستند، مشروط بر اینکه شفافیت و استناد مناسب حفظ شود:
۱. نسخههای پیشچاپ (Preprints): بارگذاری مقاله در سرورهای پیشچاپ قبل از ارسال یا همزمان با ارسال به فصلنامه مجاز است و انتشار قبلی محسوب نمیشود. در صورت پذیرش مقاله، نویسنده باید رکورد پیشچاپ را با ارجاع به نشریه، درج دی.او.آی. و پیوند به نسخه نهایی بروزرسانی کند.
۲. پایاننامهها و رسالههای دانشگاهی: آثاری که پیشتر بخشی از یک پایاننامه یا رساله بودهاند، قابل پذیرش هستند. اگر پایاننامه در واسپارگاه سازمانی برخط عمومی دانشگاه قرار گرفته باشد، نویسنده باید در هنگام ارسال مقاله این موضوع را اعلام کند. نشریه انتظار ندارد که دسترسی به پایاننامه تا زمان انتشار مقالههای مستخرج از آن مسدود شود.
۳. مقالهها و چکیدههای همایش: ارائه چکیده یا پوستر در یک همایش معمولاً تأثیری بر صلاحیت مقاله برای انتشار نخواهد داشت. به همین ترتیب، انتشار یک «مقاله فنی» (Working Paper) یا مقاله همایش معمولاً مجاز است، مشروط بر اینکه نویسنده حقمؤلف را واگذار نکرده باشد یا مجوز انتشار انحصاری با برگزارکنندگان همایش امضا نکرده باشد. در صورت ارسال مقاله همایشی، انتظار میرود نویسنده پیش از ارسال به نشریه، محتوا را به شکلی اساسی گسترش داده باشد.
الزامات شفافیت
نویسندگان باید جزئیات آثار مرتبطی را که قبلاً منتشر کردهاند، یا در نوبت چاپ و یا تحت داوری دارند، از طریق استناددهی و ارجاع شفاف در زمان ارسال مقاله افشا کنند. این افشاگری موجب میشود که تاریخچه کامل اثر مستند شده و از مسائلی همچون «انتشار همپوشان» (Redundant Publication - انتشار تحقیقات یکسان بیش از یک بار) یا «خودسرقت علمی» (Self-plagiarism - بازاستفاده از متن خود بدون ارجاع مناسب) که هر دو غیراخلاقی هستند، جلوگیری شود.
نشریه از ابزارهای مشابهتیاب، مانند سامانه سمیم نور (https://www.samimnoor.ir) یا سامانة همانندجو (https://tik.irandoc.ac.ir) برای تأیید پایبندی به این سیاستها و اطمینان از اصالت اثر استفاده میکند.
نویسندگان میتوانند آثار منتشرشده خود را به منظور رویتپذیری و تأثیرگذاری بیشتر در جامعه علمی، به اشتراک گذاشته و ترویج کنند. سیاستهای اشتراکگذاری بسته به نسخهای از مقاله که توزیع میشود، متفاوت است. از آنجا که فصلنامه از مجوز CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.en) استفاده میکند، نویسندگان حقوق گستردهای برای اشتراکگذاری عمومی محتوای خود دارند.
نسخه پیشچاپ: نویسندگان میتوانند نسخه پیشچاپ خود را در هر زمان و هر مکان به اشتراک بگذارند. اشتراکگذاری پیشچاپ در سرورهای عمومی، مانند مخازن سازمانی یا سرورهای پیشچاپ (مانند ArXiv)، به عنوان انتشار قبلی تلقی نخواهد شد. در صورت پذیرش و انتشار نهایی مقاله در فصلنامه، نویسندگان باید نسخه پیشچاپ را از طریق شناسه دیجیتال (دی.او.آی.) به مقاله منتشرشده نهایی پیوند دهند.
نسخه پذیرفتهشده (Accepted Manuscript - AM/AAM): با توجه به ماهیت «دسترسی آزاد» و مجوز CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.en) نشریه، نویسندگان مجاز هستند نسخه پذیرفتهشده خود را بهصورت عمومی به اشتراک بگذارند؛ مشروط بر اینکه از طریق دی.او.آی. به نسخه نهایی منتشرشده لینک دهند.
نسخه منتشرشده نهایی (Published Journal Article - PJA): از آنجا که انتشارات فصلنامه بهصورت دسترسی آزاد منتشر میشوند (دسترسی رایگان بلافاصله پس از انتشار)، این مقالهها طبق شرایط مجوز CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.en) قابل اشتراکگذاری عمومی هستند. نسخه نهایی منتشرشده بهصورت آزاد در وبسایت نشریه در دسترس است و نویسندگان میتوانند آن را با استفاده از لینک دی.او.آی. مقاله به اشتراک بگذارند.
اشتراکگذاری دادههای پژوهشی: دادههای پژوهشی زیربنای مقاله را تشکیل میدهند (اغلب از طریق مخازن داده)، اشتراکگذاری آنها به منظور افزایش شفافیت و تکرارپذیری، توصیه میشود.