خوانشی نقادانه بر رمان شتاء العائلة اثر علی بدر با رویکرد زنانه
دوره 17، شماره 3، تابستان 1404، صفحه 21-42
https://doi.org/10.22059/jalit.2024.373463.612804
زینه عرفت پور، زهرا ایوری
چکیده جنبش فمینیسم در قرن نوزدهم به دنبال مبارزات زنان اروپایی برای به دست آوردن آزادیهای بیشتر و حقوق مدنی ایجاد شد و به تدریج گسترۀ بیشتری یافت. این جنبش و تبعات آن مانند هر دگرگونی دیگری، به ادبیات نیز راه پیدا کرد و نویسندگان و شاعران دغدغه مند در آثار خود، به فراخور حال خود، به طرح مسائل زنان و حمایت از حقوق آنها پرداختند. یکی از این نویسندگان، علی بدر رماننویس عراقی است که در رمانهای خود از جمله رمان «شتاء العائلة» به مشکلات و مسائل زنان میپ ردازد. در این پژوهش، رمان «شتاءالعائله» با تکیه بر روش توصیفی- تحلیلی و برمبنای گرایش اول نقد فمینیستی یعنی جلوۀ زنان در آثار مردان، بررسی شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که علی بدر در کنار برجسته کردن نقش زن و ویژگی های زنانۀ او، جامعۀ مردسالار را نیز به طور غیر مستقیم به چالش می کشد. او از طریق ترسیم دو شخصیت زنانه (عمه و برادرزاده)،از یک سو می کوشد محدودیت های زنان را در کشور عراق در دهۀ شصت و هفتاد به تصویر کشد و از سوی دیگر در جریان حوادث رمان، از زنان و حقوق زنان دفاع نماید و بر تحصیل و آموزش دختران و زنان، استقلال زنان و قدرت زنانه تأکید کند و از همه مهم تر، علی بدر در این رمان، بی هویتی زنان و دگرجنس خواهی اجباری را در فضای جامعۀ مردسالار عراق، زیر سؤال می برد.

