سازگاری فرهنگی مهاجران در رمان «شیکاگو» اثر علاء الأسوانی بر اساس نظریه فرهنگ‌پذیری جان بری

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه تربیت مدرس

2 هیات علمی دانشگاه حکیم سبزواری

3 هیات علمی دانشگاه ایلام

چکیده

پدیده مهاجرت یکی از پیچیده‌ترین پدیده‌های جمعیتی، و فرایند سازگاری مهاجران در مقصد، پدیده‌ای به‌مراتب پیچیده‌تر از آن است. چرا که زندگی در یک جامعه انسانی جدید که بر اساس مجموعه‌ای از چارچوب‌های ارزشیِ مشخص، انتظارات و توقعات خاص شکل گرفته، مستلزم رسیدن به درجه‌ای از سازگاری است. این سازگاری در جریان فرهنگ‌پذیری یعنی تغییراتی که افراد در پاسخ به محیط فرهنگی خود صادر می‌کنند تا قدرت مواجهه با چالش‌های ناشی از برخورد دو فرهنگ متفاوت را داشته باشند، صورت می‌گیرد. نظریه فرهنگ‌پذیری "جان بری" که در حقیقت نوعی سازگاری با فرهنگ‌های مخالف است یکی از جامع‌ترین نظریه‌ها در خصوص سازگاری مهاجران می‌باشد. رمان «شیکاگو» اثر علاء الأسوانی روایتگر تعدادی از روشنفکران مصری است که برای ادامه تحصیل و داشتن آینده‌ای بهتر به آمریکا مهاجرت می‌کنند. این افراد بعد از ورود به جامعه جدید برای سازگاری هر چه بیشتر با سرزمین میزبان دست به اتخاذ استراتژی‌های فرهنگی می‌زنند. مقاله پیش‌رو برآن است تا به شیوه تحلیلی- توصیفی و با تکیه بر نظریه فرهنگ‌پذیری بری به بررسی این استراتژی‌ها از طرف شخصیت‌های رمان مذکور بپردازد. نتایج حکایت از آن دارد که فرهنگ‌پذیری فرایندی مرحله‌ای و پیچیده است و عناصری همچون ریشه‌های دینی، قومی میهنی و نگرش‌های فردی در آن دخیل هستند. قهرمانان داستان با پیشینه‌ها و نگرش‌های متفاوت در این فرایند، استراتژی‌های متعددی از قبیل: جدایی، همانندی و یکپارچگی را برای وفق دادن خود با محیط جدید اتخاذ می‌کنند.
کلمات کلیدی: مهاجرت، سازگاری، فرهنگ‌پذیری، جان بری، علاء الأسوانی، شیکاگو

کلیدواژه‌ها